Dziś jest czwartek, 06.05.2021, imieniny Judyty, Juranda
Wielkość tekstu:
A A+ A+
Jesteś tutaj: Strona główna » Cyfrowe Archiwum Historii Gminy Malanów » SP Dziadowice » Historia jednostek oświatowych » Historia Szkoły Podstawowej w Dziadowicach

Historia Szkoły Podstawowej w Dziadowicach

SP Dziadowice

Historia Szkoły Podstawowej w Dziadowicach

Organizacja szkoły

Szkoła w Dziadowicach powstała z inicjatywy mieszkańców Dziadowic i Dziadowic Folwarku już w 1918 r. Jak zapisano w Kronice wcześniej „w punktach prywatnych uczyły osoby umiejące zaledwie słabo czytać i pisać”.                                                                                                                     

Sprawę stopni organizacyjnych szkół w odrodzonej Polsce uregulowała Ustawa o zakładaniu i utrzymywaniu publicznych szkół powszechnych z 17 lutego 1922 roku. Stopień zależał od liczby dzieci w obwodzie. Najmniejszą jednostką była szkoła 1-klasowa z jednym nauczycielem, dla obwodu o liczbie dzieci mniejszej niż 6010. Szkołę 7-klasową można było tworzyć w obwodzie, w którym zamieszkiwało ponad 300 dzieci. Na wsiach były przeważnie szkoły niżej zorganizowane, 1- lub 2-klasowe, rzadko bowiem wiejski obwód szkolny był większy.                                                                 

W 1932 roku przyjęto Ustawę o ustroju szkolnictwa, znaną bardziej jako jędrzejewiczowska. Ustalała ona trzy stopnie organizacyjne 7-letnich szkół powszechnych:

• szkoła I stopnia była 4-klasowa, w tym I i II klasa były jednoroczne, klasa III była 2-letnia i klasa IV  trwała 3 lata,

• szkoła II stopnia była 6-klasowa z 2-letnią klasą VI

• szkoła III stopnia miała siedem klas jednorocznych.

Podobnie wyodrębniono trzy szczeble programowe. Pierwszy zawierał elementarny zakres wykształcenia ogólnego, drugi był rozszerzeniem i pogłębieniem pierwszego a trzeci miał stanowić przysposobienie do życia społeczno-obywatelskiego i gospodarczego. Szkoła w Dziadowicach była szkołą powszechną I stopnia z jednym nauczycielem. Obwód szkolny był stosunkowo niewielki i obejmował wioski Dziadowice i Dziadowice Folwark, szkoły istniały w sąsiednich Kotwasicach i Bibiannie. W latach 1921-1923 klasy I i IV funkcjonowały w Dziadowicach, natomiast klasy II i III w Dziadowicach Folwark.

W czasie okupacji hitlerowskiej szkoła nie funkcjonowała.

Po zakończeniu II wojny światowej polskie szkolnictwo wymagało ogromu pracy ze względu na pięcioletnie zaległości w nauczaniu, zniszczenia wojenne, wielu zmarłych lub zaginionych obywateli, także wśród kadry nauczycielskiej. W organizowanie szkół angażowali się wszyscy: nauczyciele, uczniowie i rodzice. Sprawę organizacji szkolnictwa regulowały tymczasowo Wytyczne organizacji publicznych szkół powszechnych w roku 1944/1945. Szkoły zostały podzielone na niepełne i pełne. Szkoły powszechne I stopnia o jednym nauczycielu prowadziły naukę w 3-4 klasach jednorocznych. Szkoły I stopnia o 2 nauczycielach miały 5-6 klas jednorocznych. Tylko szkoły II stopnia były pełne, miały sześć klas, w tym klasa szósta była 2-letnia. Zmiany nastąpiły w następnym roku szkolnym. Zarządzenie Ministra Oświaty w sprawie organizacji roku szkolnego 1945/1946 w szkolnictwie ogólnokształcącym i zakładach kształcenia nauczycieli z 16 lipca 1945 r. likwidowało podział szkół na trzy stopnie organizacyjne i wprowadzało szkoły 7-klasowe podstawowe. Nazwa „szkoła podstawowa” została wtedy użyta po raz pierwszy.

Szkoła w Dziadowicach była szkołą niepełną, 3-klasową z dwoma nauczycielami. W roku szkolnym 1946/1947 utworzono klasę IV. W kolejnym roku szkolnym 1947/1948 została utworzona klasa V, ponadto w kolejnych dwóch latach był prowadzony kurs dla dorosłych w zakresie klas V-VII.

Kolejne uregulowania prawne nastąpiły w roku 1950. Instrukcja Ministerstwa Oświaty z dnia 12 kwietnia 1950 r. w sprawie organizacji roku szkolnego 1950/1951 w szkołach ogólnokształcących stopnia podstawowego określała, że w przypadku, gdy w obwodzieszkolnym mieszka powyżej 80 dzieci należy tam zorganizować szkołę pełną 7-klasową.

W marcu 1956 roku został wydany dekret O obowiązku szkolnym, którym zostały objęte dzieci do ukończenia szkoły podstawowej, maksymalnie do ukończenia 16 roku życia. W roku szkolnym 1950/1951w Publicznej Szkole Powszechnej w Dziadowicach utworzono klasę VII, od tego czasu liczba nauczycieli zwiększyła się do trzech. Od 1951 r. szkoła zatrudniała czterech nauczycieli, od 1965 – pięciu, od 1966 r. – sześciu, od 1967 r. – siedmiu, a od 1977 r. – ośmiu.                                

Rok szkolny 1966/1967 przyniósł bardzo ważną zmianę w funkcjonowaniu szkoły – od tego czasu nauka odbywała się w pojedynczych, wcześniej lekcje były prowadzone w klasach łączonych.

W latach sześćdziesiątych państwo przystąpiło do realizacji projektu wprowadzenia 8-klasowej szkoły podstawowej. Główne kierunki reformy nakreśliło VII Plenum KC PZPR w styczniu 1961 roku, ich realizacją była ustawa O rozwoju systemu oświaty i wychowania z 15 lipca 1961 roku. Ustawa tworzyła szkołę podstawową 8-klasową, która miała być od tej pory „instytucją świecką”. Wprowadzenie reformy, będącej nie tylko zmianą organizacyjną, ale także programową, odbywało się według harmonogramu rozłożonego na lata 1962-196728. W 1966 roku szkołę w Dziadowicach opuścili ostatni absolwenci klasy VII. Z 18 osób, uczniów klasy VII, 8 osób zdecydowało się kontynuować naukę w klasie VIII.

W latach siedemdziesiątych władze zapowiedziały wprowadzenie powszechnej średniej ogólnokształcącej dla wszystkich uczniów, tzw. systemu 10-latki. Reforma ta nigdy jednak nie została przeprowadzona3. W tym samym okresie zmieniono nazewnictwo stanowisk kierowniczych w placówkach szkolnych. Kierownicy szkół i przedszkoli od tej pory nosili tytuł dyrektora. Początek lat siedemdziesiątych to inne ważne wydarzenie w organizacji szkoły. 19 lutego 1973 r. po raz pierwszy uruchomiono ognisko przedszkolne, którego opiekunką została Maria Balińska. 19 przedszkolaków uczęszczało na zajęcia trzy razy w tygodniu po trzy godziny. W roku 1982 nastąpiły zmiany w organizacji pracy szkół. Szkoły pracowały w systemie 5-dniowym, od poniedziałku do piątku.

W 1982 roku do szkoły w Dziadowicach przyłączono jako Punkt Filialny szkołę w Bibiannie. W takiej formie szkoły funkcjonowały do 2003 r., kiedy to szkoła w Bibiannie została zlikwidowana, a jej obwód włączony do szkoły w Dziadowicach.

W 1999 roku weszła w życie kolejna reforma systemu oświaty. Szkoła podstawowa miała liczyć sześć klas, po niej uczniowie rozpoczynali naukę w 3-letnim gimnazjum. Szkoła Podstawowa w Dziadowicach została przekształcona w 6-letnią, w dwóch kolejnych latach opuszczały ją dwie grupy absolwentów: uczniowie kończący klasę VI oraz uczniowie kończący klasę VIII.

Po kilkunastu latach władze podjęły decyzję o powrocie do systemu 8-letnich szkół podstawowych. Od 1 września 2017 r. Szkoła Podstawowa w Dziadowicach na powrót stała się szkołą 8-letnią. Od tego czasu następuje stopniowe wygaszanie gimnazjów, w związku z tym w roku 2017 i 2018 nie było absolwentów.

Budynek szkoły

Przez pierwsze kilkadziesiąt lat szkoła w Dziadowicach nie posiadała swojego budynku.Lekcje odbywały się w prywatnych domach. Jak podaje Kronika były to domy następujących mieszkańców:

• Jan Dzieciątkowski 1918-1920
• Stefanowski 1920-1921
• Antoni Weber 1921-1922
• Bocianowski 1922-1931
• Władysław Gromada 1931-1939
• Antoni Ignasiak (Dziadowice Folwark) 1921-1923
• Józef Witczak 1945-1959
• Józef Borowski 1945-1959
• Piotr Król 1949-1959
• Stanisław Krawczyk 1950-1959
• Józef Brzęcki 1951-1959

Społeczeństwo od początku angażowało się w działalność i rozwój szkoły, również jeśli chodzi o budynki. W 1949 r. Zarząd Koła Rodzicielskiego zwrócił się do Zarządu Gminy o wynajęcie kolejnego lokalu na klasę szkolną. Uzasadniano tym, że „istnieje możliwość natychmiastowego uzyskania trzeciej siły nauczycielskiej, co jest konieczne bo dużo jest uczących się dzieci”. Skutkiem tych działań było wynajęcie pomieszczeń u Piotra Króla.

W dokumentach gminnych znajduje się protokół z kontroli szkół przeprowadzonej latem 1951 r.Dowiadujemy się z niego, że klasa u Brzęckiego jest w trakcie remontu, pozostałe dwie sale i dwa korytarze są malowane i wylepiane.

Własnego budynku szkoła doczekała się w 1959 r. Budowa przebiegła w imponującym tempie: od pisma w sprawie rozpoczęcia budowy do uroczystego otwarcia minęło 18 miesięcy, a sama budowa trwała 10 miesięcy. Budynek szkolny składał się z czterech klas, kancelarii, pomieszczeń: kuchennego i bibliotecznego, magazynu sportowego i holu. Oprócz budynku szkoły wybudowano sanitariaty z pomieszczeniem gospodarczym oraz budynek mieszkalny dla nauczycieli. Przewodniczącym Komitetu Budowy Szkoły był Józef Stolarski, przewodniczącym Komitetu Rodzicielskiego Kazimierz Tarnas.

Urzędowe oddanie budynku nastąpiło 16 lipca, natomiast uroczyste otwarcie 23 sierpnia 1959 r. W styczniu 1960 r. nową szkołę zwiedziły wycieczki ze szkół w Wielopolu i Piętnie. Wiosną lokalna społeczność zaangażowała się w prace na terenie wokół szkoły. Wyrównano teren, posadzono łącznie 78 drzew owocowych i usunięto kilkanaście starych drzew, przygotowując miejsce i materiał na ogrodzenie. Część inwestycji została sfinansowana przez Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej w Dziadowicach, pozostałą kwotę zebrał Komitet Rodzicielski, którego skład w tym okresie był następujący:

Prezydium: Tarnas Kazimierz – przewodniczący
Borowski Hieronim – zastępca przewodniczącego
Grzeszczak Jan – sekretarz
Krawczyk Józef – skarbnik
Ława Zygmunt – kierownik szkoły
Kujawiński Stanisław – przewodniczący PGRN
Członkowie: Dzikowski Władysław, Dzieciątkowski Marian, Stolarski Józef.

Na ten cel przeprowadzono jednorazową składkę wśród społeczeństwa. Zebrano następujące kwoty z poszczególnych miejscowości:

• Dziadowice – 3 188 zł
• Dziadowice-Folwark i Parcele – 863 zł
• Deszna i Popielarze – 220 zł.

Prace przy ogrodzeniu wykonywali Józef Lejnert i Stanisław Nawrocki, a ukończono je ostatecznie jesienią 1961 r. Wiosną 1962 r. przed szkołą powstał ogródek kwiatowy, obsadzono teren żywopłotem i drzewkami, łącznie posadzono ponad 600 sztuk. Pierwsza połowa lat 60. to także inne ważne wydarzenia w życiu miejscowego społeczeństwa. Oprócz wybudowania nowej szkoły przez Dziadowice poprowadzono szosę, której odcinek do Piętna ukończono w październiku 1965 r. W tym samym roku zelektryfikowano Dziadowice-Parcele, kończąc tym samym proces elektryfikacji okolicy.

W roku szkolnym 1966/1967 weszła w życie reforma szkolnictwa, która tworzyła 8-klasowe szkoły podstawowe. Aby pozyskać salę lekcyjną dla klasy VIII przeniesiono bibliotekę do dotychczasowych pomieszczeń kuchni. Dodatkową klasę urządzono oddzielając koniec korytarza.

Wiosną 1973 r. prowadzono prace nad ogrodzeniem frontowym. Materiały dostarczył Urząd Gminy w Malanowie, natomiast prace wykonywali społecznie rodzice uczniów, koordynowani przez Komitet Rodzicielski. Żelazną bramę wykonał Stanisław Matyniak z Dziadowic-Folwark. W kolejnym roku utwardzono odcinek drogi od szosy do wejścia do szkoły, zbudowano stały tor przeszkód i posadzono 50 drzewek. W otoczeniu szkoły w 1993 r. powstał plac zabaw wykonany przez Elektrownię PAK, dzięki staraniom Marka Kołka. W pracach aktywnie uczestniczyli zarówno rodzice jak i uczniowie.

Przez następne lata budynek szkolny przechodził bieżące remonty i prace renowacyjne,które zawsze były wykonywane przy aktywnym udziale szkolnej społeczności. W 2001 r. remont wykonano w budynku nauczycielskim, dzięki czemu powiększyły się pomieszczenia „zerówki”. Jednak z biegiem lat stawało się oczywistym, że szkoła prędzej czy później będzie wymagała rozbudowy i modernizacji. Na początku XXI wieku te plany nabrały realnych kształtów i wreszcie jesienią 2006 r. szkoła rozpoczęła pracę w powiększonym i unowocześnionym budynku. Dokładnie 28 września w Dziadowicach gościli przedstawiciele władz: wójt Gminy Malanów Gerard Krzeszewski,wicestarosta powiatu tureckiego Krzysztof Kolęda, przedstawiciel Kuratorium Oświaty w Poznaniu Krzysztof Majcher, sołtysi i radni. Nie zabrakło także przedstawicieli Kościoła: proboszcza parafii Malanów ks. Stanisława Płaszczyka oraz biskupa diecezji włocławskiej Stanisława Gębickiego, który po odprawieniu mszy świętej w kaplicy w Dziadowicach uroczyście poświęcił szkołę.

W 2011 r. część dawnego budynku nauczycielskiego zajął Oddział Zamiejscowy Gminnego Przedszkola, do którego uczęszczają dzieci 3, 4 i 5-letnie. W 2013 r. powstał nowy plac zabaw w ramach rządowego projektu „Radosna szkoła”. Obok szkoły oddano do użytku również wielofunkcyjne boisko poliuretanowe. Rok później otoczenie szkoły wzbogaciło się o boisko piłkarskie, którego uroczyste otwarcie odbyło się podczas Dożynek Gminno-Parafialnych 24 sierpnia 2014 r.

W 2016 r. przeprowadzono adaptację dotychczasowego pomieszczenia oddziału przedszkolnego na salkę gimnastyczną.                                                                      

Obecnie szkoła w Dziadowicach ponownie oczekuje na rozbudowę. Realizowana od roku szkolnego 2017/2018 reforma oświatowa, wprowadzająca ponownie szkoły podstawowe 8-letnie, spowodowała konieczność zwiększenia liczby sal lekcyjnych. Tradycyjnie społeczność lokalna włącza się w budowę już na etapie jej planowania: fundusz sołecki Dziadowic został w całości przekazany na koszty przygotowania projektu rozbudowy.

Dyrektorzy, nauczyciele i pracownicy szkoły

Informacje o pierwszych nauczycielach czerpiemy przede wszystkim z Kroniki. Pewne informacje uzupełniające znajdujemy również w dokumentach Archiwów Państwowych w Poznaniu, Koninie i Kaliszu.

Pierwszą nauczycielką była Janina Gajewska, która uczyła w latach 1918-1921. Kolejnym nauczycielem był Nowakowski, niestety nieznany z imienia, który pracował w Dziadowicach z latach 1921-1923. W tym czasie w Dziadowicach-Folwark uczyła Maria Jaskólska, która po roku przejęła prowadzenie lekcji w Dziadowicach. W Dziadowicach-Folwark przez rok uczyła także nauczycielka o nazwisku Katarska. Z wielkim prawdopodobieństwem można stwierdzić, że chodzi o Sewerynę – Walentynę Kotarską. Taka osoba bowiem figuruje w dokumentach z 1915 r. jako nauczycielka szkoły w Bibiannie. Kolejnym nauczycielem był Kapusta, którego imienia również nie zapisano w Kronice. Prawdopodobnie chodzi o Antoniego Kapustę, który jest wymieniony w zestawieniach Inspektoratu Szkolnego z 1934 r.

Kronika Szkoły wymienia oprócz wyżej wspomnianych osób Helenę Wróblewską, która miała pracować aż do wybuchu wojny. W dokumentach Kuratorium zapisano jednak również kilka innych nazwisk nauczycieli Szkoły w Dziadowicach z tego okresu: Julia Janikówna, Maria Wróblewska, Józef Ścibior, Henryk Kryszak.

Kierownicy i dyrektorzy (układ chronologiczny)

Kaniewski Mieczysław 1945 – 1949
Antoniewicz Zofia 1950 – 1951
Wieczorek Piotr 1951 – 1952
Szczęsny Jan 1952 – 1954
Warzych Jan 1954 – 1956
Ława Zygmunt 1956 – 1972
Kujawiński Stanisław 1972 – 1973
Karolak Barbara 1973 – 1977
Balińska Maria 1977 – 1981
Przyłęcka Maria 1981 – 1986
Rusiecka-Drygała Jolanta 1986 – 1997
Sobczak Krystyna 1997 – 2003
Rusiecka-Drygała Jolanta 2003 – 2010
Bińkowska Renata 2010 – nadal

Nauczyciele Szkoły Podstawowej w Dziadowicach (układ alfabetyczny)

Adamczak Kazimierz 1977 – 1991
Andrzejewska Zofia 1970 – 1972
Antczak Aleksandra 1999 – 2008
Antoniewicz Zofia 1950 – 1951
Balcerzak Justyna 2017
Balińska Maria 1968 – 1981
Bartczak-Klimek Izabela 1991 – 2003, 2004 – 2005, 2006 – 2007
Bartosik Zofia zob. Andrzejewska Zofia
Białas Rafał 2001 – 2002, 2016 – 2017
Bińkowska Renata 1989 – nadal
Bińkowski Alfred 1958 – 1959
Brzóska Ewa zob. Pękacz Ewa
Buchelt Teresa 1969 – 1973
Dróżdż Janina zob. Kłosińska Janina
Drzewiecka Aneta 2012 – 2013
Dzikowska Barbara zob. Karolak Barbara
Figurska Zenobia 1948 – 1950
Filipiak Elżbieta zob. Nowak Elżbieta
Gajewska Janina 1918 – 1921
Goździkiewicz Kazimierz 1952 – 1954
Henzel Grażyna zob. Osińska Grażyna
Herbich Lilla 1985 – nadal
Horoszko Danuta 1976 – 1985
Hynas Zygmunt 1955 – 1956
Jachnik Honorata 2015
Jaskólska Maria 1923 – 1924
Kaczorowska Wanda 1959 – 1959
Kaniewski Mieczysław 1945 – 1949
Kaniewski Tadeusz 1945 – 1948
Kapusta [Antoni] 1924 – 1932
Karolak Barbara 1956 – 1989
Karolak Małgorzata 1981 – nadal
Karolak Zbigniew 1983 – nadal
Karpińska Danuta 1952 – 1953
Kłosińska Janina 1973 – 1975
Korytowski Mirosław ks. 1997 – 1999
Kośla Krystyna 1973 – 1973
Kośla Małgorzata zob. Karolak Małgorzata
Kotarska [Seweryna-Walentyna] 1922 – 1923
Kowalczyk Stanisław 1956 – 1959
Kozelan Teresa zob. Buchelt Teresa
Kryszczyńska Zofia 2003 – nadal
Kujawińska Jadwiga 1972 – 1973
Kujawiński Stanisław 1972 – 1972
Kulpicińska Maria 1949 – 1950
Kumant Lili 1973 – 1976
Kurz Lilla zob. Herbich Lilla
Langa Krystyna 2003 – 2015
Lewandowski Jan 1966 – 1968
Ława Stanisława 1961– 1962, 1965 – 1972
Ława Zygmunt 1954 – 1972
Łuczyńska Agnieszka zob. Mozio Agnieszka
Łyskanowska Jolanta zob. Piekarczyk Jolanta
Maciejewska Lidia 2003 – 2004
Macikowska Agnieszka 2013 – 2014
Majcherek Sabina 1955 – 1970
Mikołajczyk Alina 1960 – 1961
Mikosik Elżbieta 1986 – 1987
Mozio Agnieszka 1993 – 1996
Musiałkiewicz Arkadiusz 1993 – 2000
Musiałkiewicz Helena 1968 – 1984
Nowak Elżbieta 1980 – 1983
Nowakowska Genowefa 1954 – 1956
Nowakowski [b.d.] 1921 – 1923
Nycek Stanisław 1959 – 1960, 1962 – 1968
Osińska Grażyna 1976 – 1994
Osińska Marzena 2017
Ostojska Maria zob. Balińska Maria
Paścik Zdzisław 1953 – 1954
Pękacz Ewa 1984 – nadal
Piekarczyk Jolanta 1999 – 2003
Polińska Helena 1950 – 1952
Prusinowska Jolanta 1994 – 1996
Przybylak Małgorzata 1999 – 2004
Przyłęcka Maria 1973 – 1993
Przyłęcki Józef 1973 – 1995
Rezler Agnieszka 2004 – 2005
Rusiecka-Drygała Jolanta 1982 – 2010
Stasińczuk Jacek 2017 – nadal
Sobczak Krystyna 1985 – 2003
Stasiak Gabriela 1953 – 1955
Stawicka Agnieszka 2017 – nadal
Stefaniak Anna zob. Węs Anna
Stefaniak Dorota 1996 – nadal
Stępniak Joanna 2013 – 2014
Szczęsny Jan 1951 – 1954
Szechtański Romuald 1952 – 1953
Tarnas Joanna 2008 – 2009
Tomczyk Katarzyna 2017
Walczak Hanna 1996 – 1999, 2004 – nadal
Warzych Jan 1953 – 1956
Węs Anna 2005 – nadal
Wichrowski Witold 1961 – 1961
Wieczorek Piotr 1950 – 1952
Wietrzyk Elżbieta 2017
Wilczyńska Elżbieta 2017
Włodarczyk Marcelina 2009 – 2011, 2013 – 2014, 2016 – nadal
Wojciechowska Jadwiga 1973 – 1973
Woźniak Beata 2017
Wróblewska Helena 1932 – 1939
Zendlewicz Krystyna 1951 – 1952
Ziętek Sabina zob. Majcherek Sabina

Pracownicy niepedagogiczni (układ alfabetyczny)

Herbich Joanna 2014 – 2015
Karolak Teresa 1991 – 2004
Kubiak Natalia 2017 – nadal
Kopczyńska Stanisława 1984 – 1985
Kudlińska Stefania 1973 – 1984
Kudliński Józef 1959 – 1984
Marek Wanda 2014 – nadal
Nowak Renata 2007 – 2014
Pietrzak Maria 1986
Pokrywiecka Halina 2004 – 2007, 2016 – nadal
Szczerek Halina 1985 – 1990

Życie szkolne

Czas spędzony w szkole to nie tylko lekcje i nauka. Szkoła aktywnie uczestniczy w życiu lokalnych społeczności i jest odbiciem zarówno miejscowych tradycji, jak i wielkiej polityki. Stąd w różnych okresach historii obchody rocznicy Rewolucji Październikowej, Festyny Folklorystyczne i Dni Papieskie.

Niestety, niewiele wiadomo o życiu szkolnym z pierwszego okresu istnienia. Nie zachowały się dokumenty, z których można by odtworzyć obraz życia pozalekcyjnego. Pierwsze zapisy w Kronice dotyczą Organizacji Harcerskiej, którą założono w 1954 r., a jej opiekunką była Genowefa Nowakowska. Kolejnymi opiekunami harcerzy byli Zygmunt Ława i Sabina Majcherek. W 1979 r. harcerze z Dziadowic zdobyli I miejsce w konkursie na piosenkę rajdową, organizowanym przez ZHP Hufiec Malanów w ramach „Święta pieczonego ziemniaka”. 24 marca 1980 r. zastęp „Włóczykij” zdobył I nagrodę w Konkursie Wiedzy Obywatelskiej.

Rok szkolny rozpoczynał się 1 września. W 1973 r. Kronika po raz pierwszy wspomina o odbywającym się tego dnia uroczystym przyrzeczeniu i ślubowaniu uczniów klasy I. Od 1989 r. uroczystość pasowania na ucznia odbywa się później, pod koniec września lub w październiku. Oprócz pasowania na ucznia dzieci z klasy I od 2003 r. były również uroczyście przyjmowane do grona czytelników. Pierwsza taka uroczystość odbyła się 20 lutego 2003 r. i początkowo była organizowana wczesną wiosną.                                                              

Od 2009 r. pasowanie na czytelnika odbywa się jesienią.Od 2000 r. w październiku organizowany jest konkurs różańcowy, połączony z obchodami rocznicy wyboru papieża Jana Pawła II. Stałym elementem szkolnego kalendarza jest Dzień Nauczyciela. Pierwszy raz obchodzony był 20 listopada 1963 r.Tego dnia tradycyjnie odbywa się uroczysta akademia. Od 2010 r. na początku listopada uczniowie wraz z nauczycielami jadą na cmentarz w Malanowie, by zapalić znicze na grobach ofiar II wojny światowej oraz dawnych nauczycieli swojej szkoły.

Na początku grudnia w szkole jest obchodzony Dzień Górnika. Z tej okazji uczniowie mogą spotkać się z pracownikami pobliskiej Kopalni Węgla Brunatnego „Adamów”. Oprócz wiadomości o pracy górników dzieci poznają także symbolikę i elementy górniczego galowego stroju i zwyczaje Barbórki. Grudzień to również czas tradycyjnych „Mikołajek” w klasach. Po przemianach 1989 r. i powrocie religii do szkół społeczność szkolna w Dziadowicach organizuje wieczór kolęd i przedstawienia jasełek. W styczniu wszyscy bawią się na tradycyjnej zabawie choinkowej, organizowanej w Sali OSP w Dziadowicach. Po raz pierwszy w Kronice zapisano informację o zabawie noworocznej w 1973 r., podczas której były sprzedawane bilety dla dorosłych. Był to sposób na pozyskanie funduszy dla Komitetu Rodzicielskiego. We wspomnianym 1973 r. odnotowano, że rodzice „za wyjątkiem niektórych” wykupili bilety.

Ważne miejsce w kalendarzu zajmuje Dzień Babci i Dziadka. Po raz pierwszy Kronika wspomina o jego obchodach w 1997 r.Tego dnia w szkolnym holu zasiadają babcie i dziadkowie, by z dumą i wzruszeniem podziwiać występy dzieci z klas 0-III.

W marcu uczniowie świętują Dzień Wiosny, wcześniej obchodzony pod nazwą Dzień Ucznia, choć nieformalną nazwą był Dzień Wagarowicza. Tego dnia Dziadowice przemierza barwny korowód, który oficjalnie oznajmia zakończenie zimy. W tym też okresie szkołę odwiedzają specjalni goście – ostatkowi przebierańcy „Misie”. Ta zapomniana już w innych regionach tradycja jest gorliwie pielęgnowana przez mieszkańców Dziadowic, którzy swoimi odwiedzinami oznajmiają koniec karnawału.

W maju w zależności od panującego układu świętowano 1 Maja (po raz pierwszy w 1962 r.), Dzień Zwycięstwa, a po 1989 r. rocznice uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Pod koniec maja dzieci z klas młodszych przygotowywały występy z okazji dnia Matki. Kroniki szkolne odnotowują regularne obchody tego dnia od 1997 r.Od 2004 r. w maju lub na początku czerwca szkoła organizuje Dzień Rodziny, będący połączeniem Dnia Matki, Dnia Dziecka i Dnia Ojca. Ostatnią uroczystością w ciągu roku szkolnego jest jego zakończenie, na którym wręczane są nagrody za szczególne osiągnięcia i świadectwa ukończenia kolejnej klasy.

Nieodłącznym elementem szkolnego życia są różnego rodzaju wycieczki. Od tych najbliższych – do Malanowa, Turku czy Konina, po kilkudniowe wyjazdy na drugi koniec kraju.             

Poniżej przedstawiona jest lista wycieczek z lat 1961-2014, sporządzona na podstawie Kronik.

21 czerwca 1961 r. 1-dniowa do Poznania, pierwsza po wojnie, 41 uczniów, 5 dorosłych i nauczyciele, Muzeum Narodowe, Miejski Ogród Zoologiczny, Palmiarnia, Powszechny Dom Towarowy POT, Państwowy Teatr Polski (sztuka „Kordian”)
4 listopada 1961 r. rowerowa na wystawę Szkoły Przysposobienia Rolniczego w Malanowie
4 grudnia 1961 r. KWB „Adamów”
24 czerwca 1962 r. Kruszwica – Biskupin – Gniezno
21 czerwca 1964 r. Warszawa
11-12 czerwca 1973 r. Warszawa
10 czerwca 1974 r. Szlak Piastowski
4 grudnia 1977 r. Łódź
4 kwietnia 1978 r. Gniezno – Biskupin – Kruszwica
15-17 maja 1978 r. Kotlina Kłodzka
1979 r. Łódź
7-8 maja 1979 r. Warszawa
1979 r. Kórnik – Rogalin – Poznań
30 kwietnia 1980 r. Oświęcim-Brzezinka
26 listopada 1983 r. Cukrownia Zbiersk
14-16 czerwca 1984 r. Zakopane, Kraków, Wieliczka
23-24 kwietnia 1985 r. Warszawa
5 października 1986 r. Łódź
7 marca 1987 r. Operetka Łódzka
15-16 maja 1987 r. Oświęcim Chorzów
10-11 czerwca 1987 r. Żelazowa Wola, Warszawa
24 kwietnia 1990 r. Wrocław
25-26 kwietnia 1991 r. Tarnowskie Góry – Chorzów – Oświęcim – Częstochowa
20 maja 1993 r. Łódź
16 czerwca 1994 r. Warszawa
6-7 czerwca 1995 r. Kotlina Kłodzka
12-14 czerwca 1996 r. Zakopane
27 maja 1997 r. Poznań
12-14 czerwca 1997 r. Trójmiasto
4 czerwca 1998 r. Szlak Piastowski
10 czerwca 1998 r. Leszno, Gołuchów
7 października 1998 r. Leszno, Śmiełów
19 maja 1999 r. Pępowo – Leszno
22 czerwca 1999 r. Łódź
2 czerwca 2000 r. Warszawa
4-7 czerwca 2000 r. Kraków, Zakopane
28 maja – 3 czerwca 2001 r. Kołobrzeg (Zielona Szkoła)
16 października 2001 r. Gołuchów, Kalisz
13 czerwca 2002 r. Modlibogowice – Leszno
11 czerwca 2003 r. Łódź
9-15 czerwca 2003 r. Sudety (Zielona Szkoła)
22 czerwca 2004 r. Szlak Piastowski
grudzień 2004 r. Łódź – Teatr Muzyczny
27 czerwca 2005 r. Uniejów, Świnice Warckie, Chełmno nad Nerem, Kościelec, Konin
31 i 20 czerwca 2006 r. Planetarium w Szkole Podstawowej w Potarzycy
19 maja 2007 r., Ośrodek Edukacji Leśnej w Grodźcu
25 czerwca 2007 r. Park Dinozaurów w Rogowie
14 listopada 2007 r. Kopalnia Soli w Kłodawie
14 czerwca 2008 r. Gołuchów
15 maja 2010 r. Poznań
czerwiec 2010 r. Warszawa
18 października 2011 r. Centrum Nauki Kopernik Warszawa
4 listopada 2011 r. Muzeum Okręgowe w Koninie
16 grudnia 2011 r. Gniezno
czerwiec 2012 r. Toruń – Ciechocinek
grudzień 2012 r. Kołacinek – Bajkowa Kraina
kwiecień 2013 r. Toruń, Poznań
12-14 czerwca 2013 r. Kraków
październik 2013 r. Warszawa, Łódź, Wrocław
12 grudnia 2013 r. Kopalnia Soli w Kłodawie
26 października 2013 r. Warszawa
9 listopada 2013 r. Wrocław, Warszawa
24 listopada 2013 r. Łódź
12 czerwca 2014 r. Łódź
24 października 2014 r. Szlak Piastowski
17 czerwca 2015 r. Wrocław
8 i 15 grudnia 2015 r. Gniazdo – Felicjanów
3 czerwca 2016 r. Rogowo
7 czerwca 2016 r. Łódź
20 maja 2016 r. Toruń
4 października 2016 r. Ceramilandia w Lutomiersku
4 kwietnia 2017 r. Park Mikroskala w Koninie
11 maja 2017 r. Park Mikroskala w Koninie
14 czerwca 2017 r. Poznań
13 maja 2017 r. Zoo Safari Borysew
13 października 2017 r. Warszawa
5 grudnia 2017 r. Gniezno
4 maja 2018 r. Warszawa
18 maja 2018 r. Powidz – Baza Transportu Lotniczego

Oprócz wymienionych wyjazdów uczniowie wiele razy odwiedzali miejsca położone w najbliższym sąsiedztwie. Od kilkudziesięciu lat grono pedagogiczne dba, by kolejne pokolenia uczniów oprócz wiedzy ogólnej dobrze poznały środowisko, w którym żyją. Pod okiem pracowników Lasów Państwowych dzieci podziwiają pobliskie lasy o różnych porach roku. W Malanowie zapoznają się z pracami Urzędu Gminy, przychodni lekarskiej, lecznicy weterynaryjnej, biblioteki czy firmy Sun Garden. W Turku najczęstszym celem wyjazdów jest Muzeum Miasta Turku im. Józefa Mehoffera, uczniowie zwiedzają wystawy i uczestniczą w różnego rodzaju warsztatach. Pracownicy Muzeum odwiedzali również szkołę w Dziadowicach, prowadząc dla dzieci warsztaty etnograficzne. Kilkakrotnie uczniowie z Dziadowic zwiedzali Kopalnię Węgla „Adamów”, jednostkę Państwowej Straży Pożarnej oraz redakcję tygodnika „Echo Turku”. Od wielu lat szkoła regularnie wyjeżdża na przedstawienia do Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, którego aktorzy kilkakrotnie gościli również w Dziadowicach. W Kaliszu dzieci (szczególnie z młodszych klas) odwiedzały Bajkoland i Aquapark.

Mówiąc o poznawaniu najbliższej okolicy nie można pominąć bardzo ważnego projektu, którego szkoła była inicjatorem i organizatorem. Mowa o Festynach Folklorystycznych, których trzynaście edycji odbywało się w latach 2001-2014. Program „Folklor naszej okolicy” oprócz organizacji samych festynów, odbywających się w wakacje, obejmował stworzenie Wiejskiej Izby Pamięci oraz zebranie informacji na temat zwyczajów, obrzędów, gwary, a także miejscowej fauny i flory. Pomysłodawcami były Jolanta Rusiecka-Drygała i Dorota Stefaniak. Za ten projekt szkoła w 2002 r. otrzymała II nagrodę w konkursie „Działania proekologiczne i prokulturowe w ramach strategii rozwoju obszarów wiejskich”, organizowanym przez Urząd Marszałkowski w Poznaniu. Przeprowadzenie projektu było możliwe tylko ze względu na duże zaangażowanie mieszkańców, nie tylko uczniów i ich rodziców. Festyny cieszyły się bardzo dużą frekwencją, zebrane przy ich okazji środki były przeznaczone na modernizację budynku szkolnego.

Bardzo ważnym elementem szkolnego życia w Dziadowicach był i jest sport. Na szczególne podkreślenie zasługuje Szkolna Liga Piłkarska, która w czerwcu 2018 r. zakończyła 32 sezon. Są to najdłużej trwające, regularne szkolne rozgrywki piłkarskie w powiecie tureckim. W całym okresie istnienia Ligi jej organizatorem i sędzią meczów jest jej pomysłodawca – Zbigniew Karolak, nauczyciel wychowania fizycznego. Jednak piłka nożna to nie jedyna dyscyplina sportu, w której realizują się i odnoszą sukcesy uczniowie szkoły w Dziadowicach. Szkolne kroniki sportowe pełne są zapisów o udziale uczniów w zawodach lekkoatletycznych, szachowych, tenisa stołowego. Po raz pierwszy Kronika wspomina o sukcesach sportowych w 1962 r. W tymże roku, 13 maja, na boisku szkolnym odbywała się Spartakiada 1000-lecia, w której rywalizowali uczniowie z Bibianny, Dziadowic i Kotwasic. Zapisane zostało, że w indywidualnym czwórboju lekkoatletycznym zwyciężył uczeń klasy V z Dziadowic – Zdzisław Andrzejak, za co nagrodą było pióro i ołówek automat.

Szkoła organizuje różne konkursy: Mistrz Pięknego Czytania (od 2004 r.), konkursy plastyczne i literackie z okazji Międzynarodowego Dnia Bibliotek Szkolnych, Tygodnia promocji Zdrowia, Światowego Dnia Pluszowego Misia, Dnia Papieskiego. Uczniowie biorą także udział w konkursach gminnych np. Gminny Konkurs Recytatorski oraz uświetniają swoimi występami uroczystości organizowane przez gminę (np. Dni Malanowa) i poszczególne sołectwa (festyny wiejskie).

W szkole odbywają się także spotkania z przedstawicielami policji i szkolną pielęgniarką, koncerty muzyczne, przedstawienia i pokazy. Oprócz szerokiej oferty dla uczniów szkoła stara się także aktywnie wspomagać lokalną społeczność. Po wojnie w ramach walki z analfabetyzmem nauczyciele prowadzili kursy czytania i pisania. W listopadzie 1949 r. odbywały się one we wtorki, czwartki i soboty w godz. 17:00-21:00. Uczestniczyło w nich 20 osób, z czego regularnie – 15 osób, dwóm odroczono naukę, a trzy osoby określono jako „oporne”.

W 2003 i 2004 r. w związku z przygotowaniem Polski do Wejścia do Unii Europejskiej w szkole odbywały się szkolenia dla rolników, organizowane we współpracy z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

 

Tekst pochodzi z książki
„100 lat Szkoły Podstawowej w Dziadowicach”
opracowanej przez:
Marię Doktór, Małgorzatę Karolak, Ewę Pękacz, Dorotę Stefaniak i Annę Węs

 Książka znajduje się w zbiorach
Centrum Kultury i Biblioteki Publicznej w Malanowie

 


Galeria zdjęć